Comité de Sélection
Découvrez le comité de Sélection
des membres du Fumoir George
Comme vous le savez le Fumoir George a « officiellement » ouvert ses portes le 27 octobre. Il ne reste déjà plus que quelques places privilégiées pour intégrer le cercle privilégié des abonnés. Toutes les personnes qui souhaitent être membre du Fumoir George doivent passer quelques étapes de « recrutement » organisées par un comité de sélection.
Ce Comité s’engage par conséquent à étudier objectivement les futures demandes et donner son avis. Le but de cette sélection est de respecter nos valeurs ainsi que l’organisation d’un fumoir privé telle que vous la souhaitez.
Aujourd’hui, nous avons le plaisir de vous présenter ce comité qui assurera avec objectivité et bienveillance ce rôle :

Daniel Buguet
Daniel Buguet
Eminuit autem inter humilia supergressa iam impotentia fines mediocrium delictorum nefanda Clematii cuiusdam Alexandrini nobilis mors repentina; cuius socrus cum misceri sibi generum, flagrans eius amore, non impetraret, ut ferebatur, per palatii pseudothyrum introducta, oblato pretioso reginae monili id adsecuta est, ut ad Honoratum tum comitem orientis formula missa letali omnino scelere nullo contactus idem Clematius nec hiscere nec loqui permissus occideretur.
Quare talis improborum consensio non modo excusatione amicitiae tegenda non est sed potius supplicio omni vindicanda est, ut ne quis concessum putet amicum vel bellum patriae inferentem sequi; quod quidem, ut res ire coepit, haud scio an aliquando futurum sit. Mihi autem non minori curae est, qualis res publica post mortem meam futura, quam qualis hodie sit.
Exsistit autem hoc loco quaedam quaestio subdifficilis, num quando amici novi, digni amicitia, veteribus sint anteponendi, ut equis vetulis teneros anteponere solemus. Indigna homine dubitatio! Non enim debent esse amicitiarum sicut aliarum rerum satietates; veterrima quaeque, ut ea vina, quae vetustatem ferunt, esse debet suavissima; verumque illud est, quod dicitur, multos modios salis simul edendos esse, ut amicitiae munus expletum sit.

Samuel Jacob
Samuel Jacob
Eminuit autem inter humilia supergressa iam impotentia fines mediocrium delictorum nefanda Clematii cuiusdam Alexandrini nobilis mors repentina; cuius socrus cum misceri sibi generum, flagrans eius amore, non impetraret, ut ferebatur, per palatii pseudothyrum introducta, oblato pretioso reginae monili id adsecuta est, ut ad Honoratum tum comitem orientis formula missa letali omnino scelere nullo contactus idem Clematius nec hiscere nec loqui permissus occideretur.
Quare talis improborum consensio non modo excusatione amicitiae tegenda non est sed potius supplicio omni vindicanda est, ut ne quis concessum putet amicum vel bellum patriae inferentem sequi; quod quidem, ut res ire coepit, haud scio an aliquando futurum sit. Mihi autem non minori curae est, qualis res publica post mortem meam futura, quam qualis hodie sit.
Exsistit autem hoc loco quaedam quaestio subdifficilis, num quando amici novi, digni amicitia, veteribus sint anteponendi, ut equis vetulis teneros anteponere solemus. Indigna homine dubitatio! Non enim debent esse amicitiarum sicut aliarum rerum satietates; veterrima quaeque, ut ea vina, quae vetustatem ferunt, esse debet suavissima; verumque illud est, quod dicitur, multos modios salis simul edendos esse, ut amicitiae munus expletum sit.

Jean-Christophe Sergy
Jean-Christophe Sergy
Eminuit autem inter humilia supergressa iam impotentia fines mediocrium delictorum nefanda Clematii cuiusdam Alexandrini nobilis mors repentina; cuius socrus cum misceri sibi generum, flagrans eius amore, non impetraret, ut ferebatur, per palatii pseudothyrum introducta, oblato pretioso reginae monili id adsecuta est, ut ad Honoratum tum comitem orientis formula missa letali omnino scelere nullo contactus idem Clematius nec hiscere nec loqui permissus occideretur.
Quare talis improborum consensio non modo excusatione amicitiae tegenda non est sed potius supplicio omni vindicanda est, ut ne quis concessum putet amicum vel bellum patriae inferentem sequi; quod quidem, ut res ire coepit, haud scio an aliquando futurum sit. Mihi autem non minori curae est, qualis res publica post mortem meam futura, quam qualis hodie sit.
Exsistit autem hoc loco quaedam quaestio subdifficilis, num quando amici novi, digni amicitia, veteribus sint anteponendi, ut equis vetulis teneros anteponere solemus. Indigna homine dubitatio! Non enim debent esse amicitiarum sicut aliarum rerum satietates; veterrima quaeque, ut ea vina, quae vetustatem ferunt, esse debet suavissima; verumque illud est, quod dicitur, multos modios salis simul edendos esse, ut amicitiae munus expletum sit.

François-Xavier Awatar
François-Xavier Awatar
Eminuit autem inter humilia supergressa iam impotentia fines mediocrium delictorum nefanda Clematii cuiusdam Alexandrini nobilis mors repentina; cuius socrus cum misceri sibi generum, flagrans eius amore, non impetraret, ut ferebatur, per palatii pseudothyrum introducta, oblato pretioso reginae monili id adsecuta est, ut ad Honoratum tum comitem orientis formula missa letali omnino scelere nullo contactus idem Clematius nec hiscere nec loqui permissus occideretur.
Quare talis improborum consensio non modo excusatione amicitiae tegenda non est sed potius supplicio omni vindicanda est, ut ne quis concessum putet amicum vel bellum patriae inferentem sequi; quod quidem, ut res ire coepit, haud scio an aliquando futurum sit. Mihi autem non minori curae est, qualis res publica post mortem meam futura, quam qualis hodie sit.
Exsistit autem hoc loco quaedam quaestio subdifficilis, num quando amici novi, digni amicitia, veteribus sint anteponendi, ut equis vetulis teneros anteponere solemus. Indigna homine dubitatio! Non enim debent esse amicitiarum sicut aliarum rerum satietates; veterrima quaeque, ut ea vina, quae vetustatem ferunt, esse debet suavissima; verumque illud est, quod dicitur, multos modios salis simul edendos esse, ut amicitiae munus expletum sit.

Charline Di Gregorio
Charline Di Gregorio
C’est lors d’un voyage à Cuba, étrangement, que j’ai pris conscience de ce que représentait non pas le cigare, mais tout ce qui pouvait graviter autour. Une histoire, des histoires, un travail minutieux, un univers, une passion et … quelques secrets.
J’ai dans mon entourage des passionnés qui vivent à 1000 à l’heure, au sens presque littéral du terme, mais lorsque vient le moment cigare, tout s’arrête, ils s’évadent, ils prennent le temps. Comme si le cigare avait le pouvoir d’arrêter le temps et de transporter.
Pour ma part, je suis passionnée par la cuisine, la cuisine italienne, la cuisine généreuse, la cuisine qui rassemble, la cuisine qui nous plonge dans de beaux souvenirs d’enfance. Un domaine dans lequel je laisse volontiers les professionnels nous émerveiller par leurs créations au profit d’une autre discipline qui me passionne tant elle est complexe, évolutive, mouvante : la communication.

Karen Finzi
Karen Finzi
« Passionnée depuis toujours par le bon goût, la découverte des saveurs, je suis une véritable gourmande de la vie. Entrepreneure dans le secteur culinaire et lyonnaise d’origine, je connais presque tous les restaurants de la ville et très régulièrement je deviens guide touristique pour mon entourage.
Le cigare, je ne connaissais pas du tout et avais quelques apriori comme beaucoup de gens je pense. Mais depuis que j’ ai découvert que l’on pouvait comparer cet univers à celui du vin ou de la gastronomie, je me suis dit que je devais regarder cela de plus près car il est bien vrai que les traditions autour du cigare et celles autour du vin sont bien basées sur la découverte des saveurs et le concept commun de l’hédonisme : s’arrêter cinq minutes, se relaxer et surtout, prendre du plaisir : bref un vrai paradis épicurien.


